لرد - کشاورز

اسفناج گياه بومى ايران است و از اوايل قرن نخست ميلادى كم كم به نقاط ديگر دنيا راه يافت. به طورى كه در تاريخ آمده اسفناج در قرن هفتم در چين و در قرن دوازدهم در اسپانيا زير كشت بوده است. كشت اسفناج در سال ۱۸۰۶ در آمريكا شروع شد. اسفناج گياهى است يك ساله داراى ساقه اى راست به ارتفاع نيم متر كه برگ هاى آن پهن و نرم مثلثى شكل به رنگ سبز است. ۲ نوع اسفناج وجود دارد كه به نام پائيزه و بهاره ناميده مى شود. اسفناج بهاره در فصل بهار كاشته مى شود و به اسفناج انگليسى معروف است. نوع پائيزه آن كه به خاك بسيار غنى احتياج دارد در پائيز كاشته مى شود. گل هاى اسفناج سبز كمرنگ هستند. اسفناج چون داراى مواد غذايى فراوانى است، كشت آن در همه نقاط دنيا معمول است و از آنجا كه خاصيت ضدسرطانى بالايى دارد به سلطان گياهان معروف است.
تركيبات شيميايى:اسفناج از نظر داشتن ويتامين B3 بسيار غنى است. بنابراين داروى مهمى براى برطرف كردن بيمارى پلاگر است. (پلاگر يك نوع بيمارى است كه به علت كمبود ويتامين B3 در بدن توليد مى شود و نشانه هاى ضعف بدن، تشنج، اختلال در دستگاه هاضمه و به وجود آمدن لكه هاى قرمز روى بدن است.) همچنين در اسفناج مقدار زيادى آهن، يد، لسيتين، كلروفيل، كاروتن، اسيد اگزاليك و اسيد آرسنيك وجود دارد.
خواص دارويى:برگ اسفناج از نظر طب قديم ايران كمى سرد و تر است و برخى عقيده دارند كه متعادل است يعنى نه سرد است و نه گرم. برگ اسفناج منبع غنى ويتامين C، B3، A و آهن و پتاسيم است. بدن را قليايى مى كند. خنك كننده و پائين آورنده تب است. ورم روده كوچك را رفع كرده و براى ورم ريه مفيد است. ملين است و يبوست را برطرف مى كند. براى لاغرشدن و كاهش وزن مفيد است. اسفناج به دليل داشتن ماده اى به نام «اسپيناسين» هضم غذا را تسريع مى كند. اين ماده موجب تحريك معده و ازدياد ترشحات آن مى شود. خوردن اسفناج در رفع تشنگى، از بين بردن ورم و درد گلو مفيد است. براى رفع سرفه هاى خشك برگ اسفناج را با جو پوست كنده و روغن بادام پخته و مى خورند. آش اسفناج با گشنيز براى سردردهاى ناشى از سوء هاضمه و اختلال دستگاه گوارشى مفيد است. اگر آش اسفناج را با آب ليمو، سماق يا آب غوره بخوريد سردردهاى ناشى از اختلال كيسه صفرا را برطرف مى كند. خوردن اسفناج از سرطان بويژه در سيگارى ها جلوگيرى مى كند. تحقيقات دانشمندان نشان داده اسفناج در پيشگيرى سرطان روده بزرگ، معده، پروستات، حنجره و رحم نيز مؤثر است. اسفناج كلسترول خون را پائين آورده و بهترين دارو براى مبتلايان به كم خونى است. اسفناج مانند جارو روده بزرگ را تميز كرده، ترشحات لوزالمعده را افزايش مى دهد و سبزى مفيدى براى تقويت اعصاب است. اسفناج پخته براى رفع بيمارى آسم و گرفتگى صدا بسيار مؤثر است. رماتيسم و نقرس را درمان مى كند. براى زياد كردن شير در مادران شيرده مؤثر است. تخم اسفناج ملين و خنك كننده بوده و براى برطرف كردن ورم كبد و يرقان مفيد است. اين گياه تعداد گلبول هاى قرمز خون را افزايش مى دهد و از آنجا كه داراى كلروفيل است، عضلات روده را تحريك كرده و تخليه مدفوع را آسان مى كند. افرادى كه مبتلا به بيمارى بند آمدن ادرار هستند مى توانند با مخلوط نصف فنجان آب اسفناج و همان مقدار روغن بادام يا روغن زيتون اين ناراحتى را درمان كنند. اسفناج را در سالاد خود بريزيد و ميل كنيد.
مضرات:اسفناج به علت داشتن اگزالات براى بيماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگ هاى كليه و مثانه مناسب نيست و كسانى كه سرد مزاج هستند بايد اسفناج را با ادويه گرم نظير زنجبيل و هل ميل كنند.